Yapılarının özelliği ve metabolizmalarının bulunmaması nedeniyle virüsler üzerine etkili kemoterapötiklerin sayısı sınırlıdır. Bunlardan başlıcaları ve etki mekanizmaları aşağıda verilmektedir.

Idoxuridine ( 5- İodo- 2 deoxyuridine) :DNA virüslerinde , DNA’nın timidini yerine geçmek suretriyle virüslerin replikasyonunu baskılar. İnsanlar için de etkisi dolayısıyla çok olduğundan kullanımı yoktur. Yalnızca virus enfeksiyonlarında yerel olarak krem ve pomatlar şeklinde kullanılır.

( Cytosine arabinoside )’de DNA’nın replikasyonunu engelleyerek antiviral gösterir.

Amantadine: Bazı virüslerin duyarlı hücre içerisine girmesini ve yine kısım virüslerin (-A) kapsitlerinin ayrılmasını baskılayarak etkili olur. Toksik ve sınırlı etkisi nedeniyle az kullanılır. Bir türevi olan rimantadine daha az toksiktir.

Vidarabine ( arabinoside, Ara-A) : pürin ve pirimidin analogu olarak viral DNA polimerazını, memelilerin ayni enzimini etkilemesine göre çok daha yüksek oranlarda inhibe ederek etkili olur. Az toksiktir.

Acyclovir (Acycloguanosine): Herpes virüsleri ile enfekte hücrelerde, bu virus ile enfekte olmayanlara göre daha hızlı fosforile olarak acycloguanosine – triphosphate oluşturur. Bumadde ise herpes virüslerinin DNA polimerazını, hücrenin DNA polimerazına göre 10-30 kat daha çok inhibe ederek etkili olur.

Methisazone (N- methylisatin- b – thiosemicarbazone) : pox virüslerinin replikasyonunu , büyük bir olasılıkla bir yapı proteinini inhibe ederek , bloke eder.