Lyme hastalığı için en uygun tedavi antibiyotiklerle yapılır. Zamanında tedavi ileri evrelere progresyonunu  önler. Çok çeşitli belirtiler antibiyotiklerle tedavi edilebilirler. Ancak nörolojik bozukluklar olduğunda antibiyotiklerin IV verilmesi önerilir. . invitro ve deneylerinde  tetrasiklinler, penisilinler, eritromisin, azitromisin, seftriakson, sefotaksim  ve imipeneme duyarlı, oksasilin ve kloramfenikole az duyarlı, , siprofloksasin, aminoglikozitlere ise dirençli bulunmuştur.Penisilin(5-20mü/gün), doksisiklin (2x100mg ), amoksisilin (3×500 mg) ,sefuroksim aksetil (2×500 mg) ve son seçenek diğerlerine göre etkinliği daha az olmakla birlikte eritromisin (4×250 mg) kullanılabilir. Çocuklarda amoksisilin ( 50 mg/kg/gün), penisilin allerjisi olanlarda sefuroksim aksetil veya eritromisin kullanılabilir. İnfeksiyonun deride lokalize olduğu vakalarda 10 günlük, dissemine infeksiyonda ise 20- 30 günlük tedavi tavsiye edilir. Erken dissemine infeksiyon tedavisinin içinde % 15 hastada Jarisch-Herxeimer benzeri reaksiyonlar görüldüğü bildirilmiştir. Oral antibiyotik tedavisi 30-60 gün verildiğinde Lyme artritinin tedavisinde etkilidir. Bununla birlikte tedaviye cevap yavaş olabilir. Primer olarak HLA-DR4’ e sahip ve spiroketal OspA ve OspB’e antikor cevabı veren kronik artritli az sayıdaki hasta antibiyotik tedavisine cevap vermeyebilir. Böyle vakalarda antiinflamatuar ajanlarla tedavi veya sinovektomi ile başarı elde edilebilir. Fasial paralizi dışındaki nörolojik  bozukluklarda IV tedavi gereklidir. En fazla IV seftriakson (2 g/gün-4 hafta) kullanılır. IV sefotaksim (3x2g /gün), veya IV penisilin G de aynı süre kullanılabilir. Yüksek derece A-V bloğu olan  veya P-R intervali 0.3 sn’den olanlarda tedavinin kısmı IV verilmeli ve kardiak monitorizasyon yapılmalıdır. bloğu olan  veya olan hastalarda eğer antimikrobiyal tedavi ile 24 saatte bir gelişme sağlanmazsa glukokortikoidler verilebilir. Hastaların küçük bir yüzdesinde fibromyaljinin tetiklendiği görülür. Fakat bu rahatsızlık antibiyotik tedavisinden faydalanmaz.

Asemptomatik hastaların tedavi edilip edilmeyeceği ve nasıl tedavi edileceği konusu hala net değildir. Hamilelikteki uygun tedavi de net değildir. Antibiyotik tedavisinden sonra relapslar meydana gelebilir ve 2. bir tedavi gerekebilir.

Kene ısırığından sonra profilaktik antibiyotik verilmesine gerek yoktur.

Genellikle en iyi cevap hastalığın erken dönemlerinde alınır.İleri dönemlerdeki tedavi etkilidir ancak konvelesans uzun sürebilir.Tedavinin sonunda hastaların çoğu sekelsiz iyileşir.Az bir kısmında minimal defisit kalabilir.

KORUNMA

Hastalığın en kesin korunma yolu kenelere karşı savaştır. Endemik bölgelerde insektisit kullanımı, teması minimale indirmek için kapalı giyinmek ve vücudun açık bölgelerine kimyasal kene kovucular sürmek yararlıdır.

Aşı: ABD’de Lyme hastalığına karşı 2 monovalan aşı mevcuttur. Bunlardan her ikisi de Borrelia dış yüzey proteini A (Osp A)’ ı antijen olarak kullanmaktadır. Bu aşılardan ilki kullanılmaya başlamıştır.Aşının çocuklardaki güvenliği ve etkinliği bilinmiyor. Aşılarda yeterli korunma için dozlar tekrarlanmalıdır.İlk dozdan sonra 20 ay etkinliği gösterilmiştir ancak uzun dönem takip çalışmaları mevcut değildir. Avrupada OspC’i antijen olarak kullanan polivalan aşının ise klinik çalışmaları Finlandiya’da yapılmaktadır. Aşı çalışmaları hızla devam etmektedir.