Günümüz voleybolu oldukça mükemmel becerisi dinamiği gerektirir. Fakat seviyelerdeki beceriler eski moda basit ve oyunun taktiğinden ve oyunun çok yönlülüğünden uzak teknikler için kullanılan temeli olmayan alıştırmalarla kazanılamaz. yüzden oyuncular becerilerini oyunun gerektirdiklerine göre ve taktik kararların, teknik ve fiziksel performansın ve gücünün içinde yer aldığı kompleks parçası olarak mükemmelleştirmeyi ve kullanılır kılmayı öğrenmelidirler. Aşağıdaki şemalar bunu daha anlatacaktır.

Oyun Durumu ve Bireysel Beceriler Arasındaki İlişki

Oyun durumu

Bilginin alımı:

  • o Topun uçuşu
  • o Takım arkadaşlarının ve rakiplerin pozisyonları ve hareketleri
  • o Oyuncunun pozisyonu, duruşu, hareketi, refleksleri

:

  • o Durumun değerlendirilmesi:
    • o bilginin işlenmesi
    • o durumun idraki
    • o antrenman ya da maçlarda daha önce edinilen tecrübeleri hatırlama
  • o Sezinleme
  • o Taktik bir çözüm seçme:
    • o önceki tecrübelere uyma
    • o ( olan) takım paternlerine (sistemlerine) uyma
    • o yeni kararlar (yaratıcılık)
  • o uygun tekniklerin seçimi

Seçilen tekniğin uygulanmaya devam edilmesi:

  • o Geribildirim: doğru hareketi, kaliteyi, rakibin ve takım arkadaşlarının reaksiyonlarını dikkate alarak hareketin kontrolü: örneğin düzeltmeler yaparak

Hareketin sonucu:

Geribildirim: önceden belirlenmiş sonucu baz alarak var olanı değerlendirme

durumu

Uygun alıştırmaların nasıl seçileceğine ve/veya oluşturulacağına dair metotsal ipuçları ve prensipler (Özellikle temel teknikleri öğrenmiş oyuncular için):

 

  1. 1. Oyun benzeri görevler:
Her alıştırma ya da egzersiz için bir görev ya da çözülecek bir problem gerekir. Bu görev ya da egzersiz oyun benzeri bir durum yaratılarak (oyunun az çok daha bazitleştirilmiş bir versiyonu) oluşturulur.

Her oyun durumu oyuncular tarafından oyunun sonucuna bağlı olarak çözülmesi (taktik çözüm) gereken bir problem içerir. Bu çözüm alıştırmalar içinde uygun bir hareketle (teknik olarak) yürütülmelidir. Oyuncular hareketlerini oyunun durumuna göre biçimlendirmiş bir şekilde hem taktik hem de teknik olarak sergilemek zorundalar.

Örnekler:

Ek 1, resimler 1-2

 

  1. 2. Oyun benzeri pozisyon alma ve hareketler:
Alıştırmalar sahada, file ile doğru mesafeli ilişki ve oyuncuların oyunun hallerine uygun hareketleri ve pozisyonları sağlanarak yürütülmelidir.

Oyuncular sahada hareketlerini öğrenirler ve bu hareketlere oldukça aşina olurla. Boşluklara ve uzaklıklara, file ve çizgilere aşina olurlar.

Örnekler:

Ek 1, resimler 3-4

Ek 2, resimler 1-2

 

  1. 3. Merkezdeki ana hareket
Alıştırmalar oyunun düzenine göre problemi çözen bir ana hareket içermelidir. Oyuncuların ve antrenörün dikkati ilk olarak ve genelde bu hareket üzerinde yoğunlaşmalıdır.

Bir hareket üzerinde konsantrasyon. Alıştırma veya egzersizin diğer tüm hareketleri bu ana hareketin doğru uygulanmasını desteklemelidir. Ana hareketin niteliğinin fazlalığı çok önemlidir.

Örnekler:

Ek 1, resimler 2-6

Ek 2, resimler 2-5

 

  1. 4. Oyun benzeri zincir hareketler
Ana hareket, tıpkı oyundaki gibi diğer hareketlere bir hareketler zinciri içinde bağlantı kurabilecek bir hareket olmalıdır.

Egzersizler veya alıştırmalar ana hareketi destekleyen bir önceki ve bir sonraki en az bir hareketi içermelidir (Oyun benzeri zincir hareketler).

Asıl maçta genellikle hareketler zinciri vardır. Alıştırmalar veya egzersizlerde ana hareket bu zincirin merkez bağlantısı konumunda olmalıdır. Ana hareketten önceki ve sonraki hareketleri iki yönden ele alıyoruz:

Hareketi sergileyen oyuncu açısından (Oyuncu ana hareketten önceki ve sonraki hareketleri yapmalıdır) ve takım açısından. Ayrıca toplu ve topsuz hareketleri de göz önünde bulunduruyoruz (Hareketleri etleri, gerçek maç durumlarına göre becerileri kullandırarak ama topsuz öğretmek çok önemlidir).

Örnekler:

Ek 1, resimler 3-6

Ek 2, resimler 3-6

 

  1. 5. Oyun benzeri dinamikler ve hız:
Oyuncular becerilerini alıştırmalarla aynı hız, çeviklik ve dinamiklerle tıpkı oyunda olduğu gibi ortaya koymalılar.

Özellikle ana hareket maçtaki kadar çabuk ve dinamik canlandırılmalıdır.

Günümüz maçları çok hızlı ve dinamik geçer. Oyuncular bu duruma antrenman sırasında alışmalıdırlar. Pozisyon, duruş ve kavrama diğer değişken durumlarla uyum içinde olmalıdır: topa yönlenme, beceriyi gerçekleştirme, sahayı hızlı hareketlerle kapsama ve paslaşma.

  1. 6. Oyun benzeri işbirliği
Alıştırmalar (en azından ana hareket için) oyuncuların oyun benzeri işbirliği ve iletişim kurmalarını sağlayacak nitelikte olmalıdır.

Hazırlık, pozisyon alma, iletişim, yardımlaşma, canlandırma, kapsama vb. Oyuncular birlikte oyun oynarlarken “gözü kapalı iş yapma” anlayışını benimsemeliler ve bu tekrar edilerek öğrenilmelidir.

Örnekler:

Ek 1, resimler 3-6

Ek 2, resimler 2-3, 5-6

  1. 7. Aktif veya pasif rakip:
Alıştırmalar aktif veya en azından pasif bir rakip içermelidir (ya da göz önünde bulundurmalıdır) ki alıştırma oyunu bir simülasyonu olabilsin.

Asıl maçta neredeyse tüm oyun halleri rakibin hareketleri ve reaksiyonları tarafından etkilenir. Zincir hareketler rakip tarafta başlar, buna oyuncu kendi hareketlerini ekler ve hareketler kendisinde biter. Alıştırma veya egzersizlerde rakip yerine temsili biri konabilir, takım arkadaşları veya antrenör tarafından simüle edilebilir.

Örnekler:

Ek 1, resimler 2-6

Ek 2, resimler 2-9

Ek 4, resimler 1-4

Gelişme Gösteren Alıştırmalar

 

Bahsedilen alıştırmaları uygulamak için gelişme gösteren alıştırmaları kullanabiliriz: Çok basit alıştırmalardan birer birer daha karmaşık olan oyun benzeri alıştırmalara geçiş yapmaktır.

Bu tür alıştırmaları oyundan bölümler alarak elde ederiz. Bu, merdivenin son basamağı, yani gelişme gösteren alıştırmaların hedefi olur.

Ardışık alıştırmaların en başına oyuncuların potansiyeline uyacak basitleştirilmiş bir alıştırma koyarız (oyunun tüm dört bileşeni ile uyuşan aktivite). Bu, iyilerin içindeki en zayıf oyuncu tarafından gerçekleştirilebilecek olan bir alıştırmayla başlamaktır. Sonra ilk ve en son alıştırma arasına tüm gerekli ara aşamaları asıl hedefe ulaşmak ve oyuncuları sırasıyla seçilen harekette veya oyun halinde istenilen ustalığa yönlendirmek için yerleştiririz.

Örnekler:

1 – 3. ekler

Gelişmenin tüm aşamaları aşağıdaki prensibe göre yapılmalıdır:

Gerektiği kadar basit – olabildiği kadar oyun benzeri

Her aşamadaki alıştırmalar bir çok kez tekrar edilmelidir ve oyuncular bu alıştırmada ustalaşıncaya kadar çeşitlendirilmelidir.

Her aşamada ustalaşmanın kriteri, teknik ve taktik performansa ve oyuna bağlı olan ana hareketin niteliğidir. Oyuncular kritere uymadan diğer alıştırmaya geçmemeliyiz.

Her antrenmanda (ısınma, hazırlık, tekrarla sabitleme), o antrenmanın asıl konusu olan ana harekete geçmeden önce, önceden yapılmış tüm alıştırma dizilerinin üzerinden kısaca geçmeli (ya da en azından sonuncusunun).

Konsantrasyon

Bir hareketi öğrenmek, geliştirmek, alışkanlık haline getirmek ve mükemmel ustalık derecesine getirmek binlerce tekrar gerektirir ki bu en azından aylar alır. Bu yüzden daha uzun sürede bir ya da iki becerinin üzerine gitmenizi ve bir alıştırmayı antrenman başına 30-90 dakika boyunca (bazı değişikliklerle) yaptırmayı tavsiye ederiz ki bu da ana hareket için 50, 100 veya daha fazla tekrar demektir (gelişmiş oyuncular daha da çok tekrar yapabilirler). Fakat sadece tekrar yeterli olmaz. Önemli olan kaç defa taktik ve teknik açıdan doğru tekrar yapıldığıdır. Yoksa yanlış bir şey oturur ve yanlış öğrenilmiş bir şeyi mükemmel hale getirmek daha çok zaman alır.

Kalite sayıdan daha önemlidir.

 

Tek bir (ya da iki) beceriyi geliştirmek için çok fazla zaman harcarsak oyunun diğer elemanlarını geliştirmek için vakit kalmaz. Bu yüzden geri kalan zamanı oyunun seviyesini korumak için kullanırız.

(Antrenmanı geliştirmek ve korumak).

Örnekler:

Ekler 1, 2, 3.

Antrenörün Aktif Rolü
Oyun hareketlerini öğrenme ve geliştirme süreci eğer antrenör (ve/veya yardımcı bir antrenör) alıştırmalar veya egzersizler sırasında oyuncularla aktif olarak çalışırsa daha etkili ve kısa olabilir. Alıştırmanın kalitesini özellikle etkileyebilir:

– – alıştırmanın doğru yürütülmesi,

– – ana hareketin doğru yürütülmesi,

– – taktik probleme uygun çözümü bulmak,

– – görev ve bunun uygulanış biçimini değiştirme,

– – motivasyon, oyuncuları harekete geçirmek ve teşvik etmek,

– – kontrol, geri besleme, düzeltme.

 

Antrenör alıştırma sırasında aktif olarak rol almalı, yani sadece sözle değil, oynayarak.

 

Anahtar:

Antrenör ya da yardımcı antrenör

Oyuncu

Hareketi gerçekleştiren oyuncu (ana hareketi)

Rakip oyuncu

Top yakalayıcı ve besleyici

Top kutusu

Topun yörüngesi

Oyuncunun izleyeceği yol