su içerisindeki organik partikülleri süzerek (filter-feeding) beslenen organizmadır ve farklı büyüklüklerdeki , , bakteri ve yapay yemden oluşan besinleri tüketebilirler ( ve , 1984). Tüketilen besinin büyüklüğü 3.5mm-30mm arasındadır (Fulks ve Main, 1991). Besinin büyüklüğü, sindirilme ve tüketilme oranını etkiler. Brachionus plicatilis‘in 2mm ve büyüklükteki besinlerin sindirilme oranının maximum seviyede olduğu ve optimum büyüklükte olan bakterilerin ise tüketilme oranının %15-50 arasında olduğu belirtilmektedir (Savaş, 1997). Rotifer kültüründe aynı zamanda kullanılan besinin tipi, miktarı, besleyici değeri kültürün başarılı yapılabilmesinde etken olan faktörlerdendir. Rotifere verilen besinin kalitesi iki açıdan ele alınabilir. Seçilen türün rotifer populasyondaki artışı yani büyüme hızını olumlu etkilemesi ve besin içeriğince zengin olması gerekir.

Rotifer beslenmesinde Chlorella sp., Tetraselmis suecica, Tetraselmis tetrathele, Nannochloropsis aculata, Isochrysis galbana, Dunaliella sp., Phaeodactylum tricornutum, Nitzchia sp., Chlamydomonas sp., Nannochloris sp., Chlorella vulgaris gibi değişik alg türleri kullanılabilmektedir (Korstad vd., 1989; Hirayama vd., 1989; Kongkeo, 1991). Tayland’da genellikle rotifer kültüründe besin olarak Nannochloropsis aculata, Tetraselmis sp., ekmek ve deniz mayası ile toz Spirula’nın kullanıldığı belirtilmiştir. Bunlar içinde Chlorella en çok kullanılan fitoplankton türüdür. Bununla birlikte dondurulmuş ve kurutulmuş alglerinde besin olarak kullanılabileceği belirtilmektedir. Alg ile beslenen Brachionus plicatilis kültüründe populasyonda büyüme iyi olmasına rağmen büyük hacimlerde üretim yapan kuluçkahanelerde ilave besin olarak maya kullanılmaktadır. Zira yeteri kadar alg üretilmesi  harcanan zamanı ve ekonomik maliyeti artırmaktadır (Sorgeloos ve Leger, 1990).

Dolayısıyla büyük hacimlerde yapılan rotifer üretiminde ekmek mayası (Saccharomyces cerevisiae) ve deniz mayası (Candida sp.) yaygın bir şekilde kullanılmaktadır (James vd., 1987; Kongkeo, 1991). Brachionus plicatilis populasyonunun üretimi üzerine besinlerin kalitatif ve kantitatif etkilerini belirlemek üzere birçok çalışma yapılmış olup, çalışmalar devam etmektedir.