CIO adı verilen International Olympic Committee yani Uluslararası Olimpiyat Komitesi () 23 Haziran 1894 tarihinde Paris’te kuruldu. Bu komitenin doğuşunun ve modern olimpiyatlarının başlangıcının öyküsü kısaca şöyle:
Antik Olimpiyatlardan ermesinin ardından 1500 yıl sonra 25 Kasım 1892 günü Fransa’da Sorbonne Üniversitesi kampüsünde bir anfide kısa adı USFSA olan Fransız Atletizm Sporları Kulüpleri Birliği’nin beşinci yıldönümünü kutlamak amacıyla Spor Konseyi toplanmıştı. Bu konseyin toplantısında USFSA’nın Sekreteri Baron açış konuşmasını yapıyor ve konuşmasının sonunda şöyle bağırıyordu:
“Antik Olimpiyatların modern tarzda yeniden yapılmasının karar altına alınmasını istiyorum.Bu nedenle de sporcularımızı başka memleketlere gönderelim ve onlardan da sporcularının yurdumuza gelmelerini isteyelim.Geleceğin,hakiki hür spor alışverişini ettiğimiz ve Yunanlılar’ın inhisarından (tekelinden) çıkarıp, bütün dünyanın başlı şehirlerine mal edebildiğimiz gün Olimpiyat Oyunları ile barış davası yeni ve kuvvetli bir dost kazanacaktır.”

Coubertin’in bu teklifi büyük alkış aldı.
Ayrıca, “Olimpiyat oyunlarının tüm dünyaya ait olduğuna” dair geniş bir inanç yerleşti.Ardından gerek modern olimpiyat oyunlarının kurulması ve ayrıca bir de Uluslararası Olimpiyat Komitesi kurulması için bir komisyon kuruldu. Bu komisyon Fransız ’in başkanlığında ve Amerikalı profesör ile İngiliz Herbert’den oluşuyordu.İlki New York’ta ve ikincisi ’da olmak üzere bu komisyonun yaptığı çalışmalar sonucu ortaya çıkan Olimpik Prensipler 16 Haziran 1894’de Paris’te dünyanın dört bir yanından gelecek delegelerle ve de çoğunluğu Fransız olan 2000 ‘i aşkın spor eksperi ile oylamaya konulması kararlaştırıldı. Toplantının 23 Haziran 1894 günü Amerika ve 12 Avrupa ülkesinden gelen 79 yabancı, 2000 delege, Baron Pierre de Coubertin’in Modern Olimpiyatları’n yapılması tezini oybirliği ile onayladılar.Ayrıca, aynı toplantıda Uluslararası Olimpiyat Komitesi’nin de kurulduğu açıklandı.
Bugüne kadar şu isimler Uluslararası Olimpiyat Komitesi’nin başkanlığını yaptılar:

1894-1896 Demetrius Vikeles (Yunanistan)
1896-1925 Pierre de Coubertin (Fransa)
1925-1942 Henri de Baeillet Latour (Belçika)
1942-1952 J.Sigfrid Edström (İsveç)
1952-1972 Avery Brundage (Amerika Birleşik Devletleri)
1972-1980 Lord Killanin (İrlanda)
1980-2001 J.Antonio Samaranch (İspanya)

2001- Dr.Jacques Rogge (Belçika)

Baron Pierre de Coubertin’in yakın arkadaşı Rahip Didon’un okulunun kulüp bayrağına yazdırdığı daha sonra da Coubertin tarafından yaygınlaştırılan o unutulmaz deyiş olimpiyatların özgün deyişi “Citius, Altius, Fortius/Daha süratli, Daha yükseğe, Daha kuvvetli”dir.

Uluslararası Olimpiyat Komitesi’nde ülkemizi bugüne kadar IOC-UOK Üyesi olarak şu isimler temsil etmiştir.

1908-1930 Selim Sırrı Tarcan
1930-1933 Kemalettin Sami Paşa
1933-1955 Reşit Saffet Atabinen
1955-1984 Suat Erler
1984-1988 Turgut Atakol
1988- Sinan Erdem

OLİMPİYAT OYUNLARININ TARİHÇESİ

Dünyada 4 yılda bir düzenlenen Olimpiyat Oyunları’nda din, dil, ırk ayrımı gözetilmeksizin tüm sporcular biraraya gelir. Bu spor şöleninde kurallara bağlı kalarak, dürüstçe ve kardeşçe bir yarışın içine girilir. Olimpizm anlayışını uygulamaya koyarak insanın dengeli gelişimini gerçekleştirmek ise olimpik hareketin temel hedefidir.

Günümüzde yapılan Modern Olimpiyat Oyunları’nın kökeni Antik Yunan’da yapılan şenliklere dayanır. İlk olimpiyatlar, Eski Yunan’da Tanrı Zeus adına yapılan şenliklerdi. M.Ö. 776 yılında Yunanistan’ın Olimpia bölgesinde, Isparta Kralı Likorgos’un da önerisiyle yapılan şenlikler, tarihteki ilk olimpiyat oyunlarını temsil eder. Önceleri 32 metre genişliğinde, 192 metre uzunluğunda bir pistte sadece 1 gün süren koşullardan oluşan oyunlara sonraları değişik mesafelerde yarışlar, disk ve cirit atma, uzun atlama, boks, güreş, atlı araba yarışları gibi branşlar eklenerek şenliklerin süresi de 5 güne çıkarıldı. İlk başlarda ölülerin ruhlarının 8 yılda bir dirileceği inancıyla 8 yılda bir düzenlenen oyunlar, daha sonra 4 yılda bir yapılmaya başlandı.

Sadece Yunanlı erkeklerin katılabildikleri yarışlar, çıplak olarak yapılır ve kadınlar tarafından seyredilemezdi. Oyunlara katılan yarışmacılar, 10 ay önceden çalışmalara başlar, şenliklerden 1 ay önce de Elius’a gelerek rakipleriyle birlikte sıkı bir çalışma içine girerlerdi. Oyunlarda yarışmacılara ödül olarak zeytin dalından yapılmış çelenkler takılırdı.

M.Ö 146’da Yunanistan’ın Romalılar tarafından işgal edilmesi üzerine oyunlar Atina’ya alındı. M.S 392 yılında Bizans İmparatoru 2. Theodosius, Olimpiyat Oyunları’nın yapıldığı stadyum ve tapınarları yıkarak olimpiyat geleneğine son verdi. Ayrıca M.S. 522 ve 551 yıllarında yaşanan iki deprem ve sel felaketi de bu tesislerde büyük hasar meydana getirerek Eski Olimpiyat Oyunları’nın izlerini büyük ölçüde ortadan kaldırdı.

Modern Olimpiyatların kurucusu Baron Pierre de Coubertın’dir. İlk Modern Olimpiyatlar ise 1896 yılında Atina’da düzenlendi ve ardından her 4 yılda bir yapılmaya başladı.

OLİMPİYATLARIN ORGANİZASYONU

Olimpiyatlara ancak şehirler aday olabilirler. Ev sahipliğini ülkeler değil, şehirler yapar. Aynı ülkeden birkaç şehrin birden aday olması durumunda, o ülkenin Milli Olimpiyat Komitesi, aralarından birini seçer. Olimpiyatların yapılacağı şehrin seçimini ise Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC)’ne bağlıdır. IOC, seçilen şehir ve ülke Milli Olimpiyat Komitesi ile oyunlar sırasında siyasal nitelikli gösterilerin önleneceği ve hiçbir ayırım yapılmadan bütün sporcuların ülkeye girebileceği konusunda anlaşma yapar.

Ayrıca Olimpiyatlara katılacak olan sporcuların amatör olması koşulu aranır. Buna göre sporcular, faaliyetlerini yalnızca spor için yapıyor olmalı, kazanç amacından uzak kalmalıdırlar.

Olimpiyatların yapıldığı ülkenin ulusal marşının çalınmasıyla başlayan açılış törenleri, sporcuların resmi geçidiyle devam eder. Resmi geçit için stadyuma her zaman, önce Yunanistan sporcuları girer. Daha sonra ülkelerin isimlerine göre alfabetik sıra takip edilerek, içeri giren sporcular stadyumun çevresini dolaşır. Resmi geçidi tamamlayan sporcuların ortaya toplanmasından sonra, havaya güvercinler uçurulur ve Olimpia’dan getirilen meşaleyle olimpiyat meşalesi yakılır. 15 gün devam eden olimpiyatlarda, yarışmalar ülkeler arasında değil, sporcular arasındadır. Bireysel dallarda bir ülkeden en fazla üç sporcu yarışabilir. Son yarışmanın yapılmasının ardından düzenlenen kapanış törenindeki resmi geçidin ardından IOC başkanı bütün dünya gençliğini bir sonraki olimpiyatlara çağıran bir konuşma yapar. Olimpiyat ateşinin söndürülmesi ve olimpiyat bayrağının yavaş yavaş indirilmesi ile olimpiyatlar kapanır.

At yarışı, atıcılık, atletizm, basketbol, bisiklet, boks, cimnastik, çim hokeyi, eskrim, futbol, güreş, halter, hentbol, judo, kano, kürek, masa tenisi, modern pentatlon, okçuluk, su topu, tenis, tramplen atlama, voleybol yelken ve yüzmenin ardından 2000 Sydney Olimpiyat Oyunları’nda taekwondonun da eklenmesiyle olimpiyat branşlarındaki sayı 26’ya yükseldi. Bununla birlikte olimpiyatlarda güreş ve halterde dopingin fazla görülmesi, boksun da şiddete yönelik olması nedeniyle programda çıkarılmaları, yerine beyzbol, triatlon, golf gibi spor dallarının alınması düşünülmektedir.

OLİMPİYAT SEMBOLLERİ

Olimpiyatı simgeleyen sözcükler: citius, altius, fortius.Olimpiyat Oyunları’nın simgeleşmiş parolası latince bu üç sözcükten oluşmaktadır. Modern Olimpiyat Oyunları’nın kurucusu Baron Pierre de Coubertin, eski bir arkadaşı olan Rahip Didon’un öğretmenlik yaptığı okulun bayrağına yazdırdığı bu sözcükleri Olimpiyat Oyunları ruhuna uygun bulduğundan aynen almış ve simge yapmıştır. Bu üç latince sözcük, “Daha hızlı, daha yüksek, daha güçlü” anlamına gelen “CITIUS-ALTIUS-FORTIUS”tur.
Olimpiyat bayrağı

Olimpiyat Oyunları’nın bayrağı; beyaz zemin üzerine iç içe geçmiş beş ayrı renkteki beş halkadan ibarettir. Dünyanın beş kıtasını dostluk ve sevgi duyguları içinde birbirine bağlamayı simgeleyen bu halkalardan üçü üstte, ikisi alttadır. Üstteki üç halka soldan sırasıyla mavi, siyah ve kırmızı; alttakiler ise sarı ve yeşildir. Bu renkler önceleri kıtalara göre değerlendirilip, daha sonra ise Uluslararası Olimpiyat Komitesi bu beş rengin Olimpiyat Oyunları’na katılan üye ülkelerin bayrak renklerini simgelediğini açıklamıştır. Olimpiyat Bayrağı, 1920 Anvers Oyunları’ndan bu yana dalgalanır. Bu bayrak 6-12 Mayıs 1913 günleri arasında yapılan toplantıda Uluslararası Olimpiyat Oyunları’nın kurucusu ve Başkanı Baron Pierre de Coubertin’in teklifiyle genel kurula sunulup, ittifakla kabul edildi.

Olimpiyat yemini

Olimpiyat Oyunları’nın açılış töreni sırasında oyunlara katılan bütün sporcular Olimpiyat Yemeni eder. Bu yemini, organizatör ülkenin ünlü bir sporcusu, bütün sporcular adına söyler. Yemin şöyledir:

– “Olimpiyat Oyunları’nda ülkemin şerefi ve sporun zaferi için kurallara uyarak dürüst yarışacağımıza ve gerçek sportmenlik ruhu içinde mücadele edeceğimize and içeriz.”

Bu yemin de 1920 Anvers Oyunları ile olimpiyat tarihinde yerini aldı. Yemini ilk kez Anvers’te Belçikalı ünlü eskrimci Victor Boin etti.

Olimpiyat meşalesi

Olimpiyat Meşalesi, Yunanistan’ın Olemp Dağı’nda, güneş ışığından dev mercekler vasıtasıyla tutuşturulur. Meşale, oyunların yapılacağı ülkeye kadar elden ele teslim edilmek suretiyle geçtiği ülkelerin atletleri tarafından taşınmakta ve olimpiyat yapılacak stadyumdaki dev meşale bu meşaleyle tutuşturulmaktadır. Ve açılış töreninde yanan meşale kapanış töreni sonuna kadar sönmez. Olimpiyat Meşalesi, 1936 Berlin Oyunları ile olimpiyat tarihine girdi.

Olimpiyat madalyası

Olimpiyat Oyunları’nda birinciliği kazanan sporculara altın, ikincilere gümüş, üçüncülere de bronz madalyalar verilir. Madalyaların altın ve gümüş olanları kaplamadır. 60 milimetre çapında ve üç milimetre kalınlığındaki bu madalyaların bir yüzünde, 1928 yılından beri İtalyan sanatçısı Gossoioli tarafından çizilen, elinde zafer çelengi tutan Zafer Tanrıçası Nike’ın kabartması yer alır. Madalyanın arka yüzünde ise, olimpiyatı düzenleyen ülkenin amblemi bulunur.

Yapılan Olimpiyatlar

1906 Ara Olimpiyatlar

1908 Londra

1912 Stockholm

1920 Anvers

1924 Paris

1928 Amsterdam

1932 Los Angeles

1936 Berlin

1948 Londra

1952 Helsinki

1956 Melbourne

1960 Roma

1964 Tokyo

1968 Mexico

1972 Münih

1976 Montreal

1980 Moskova

1984 Los Angeles

1988 Seul

1992 Barcelona

1996 Atlanta

2000 Sydney