WT’ kökeni:

(Türkçe’deki okunuşuyla “ving çun”) dövüş sanatı 250 yıldan fazla süre önce rahibe NG Mui ve sanata adını güzel Yim tarafından geliştirilmiştir. Sanatın özü, çok daha güçlü rakiplere karşı kendini isteğinden ortaya çıkmıştır. Bunun doğurduğu düşünceden yola çıkarak rakibin gücüne karşı değil rakibin gücünü kullanarak işleyen bir dövüş sistemi geliştirilmiştir. Sonuçta bu iki , oldukça gelişmiş olan dövüş sanatı teknikleri sayesinde yaşadıkları zamanın en güçlü erkekleriyle yaptıkları dövüşleri kazanabilmişler. O zamandan sonra WT pratik olarak sadece aileler ve klanlar içerisinde öğretilmiştir. 1972 yılında ölen büyük ayrıcalıklı olarak Çinli öğrencileri eğiten son WingTsun öğretmeniydi. ’ın en sonuncu usta öğrencisi Leung tarafından güncelleştirilmiş olan bu dövüş sanatı sistemini günümüzde, tüm dünyada altmıştan fazla ülkede öğrenen on binlerce üye bulunmaktadır.

WingTsun (WT) sistemi kendini savunmanın en etkili ve tutarlı şeklidir:

  • WingTsun ile etkili dövüşebilmek için güç, çeviklik ve hız birinci planda yer almamakta, böylece zayıf ve yavaş olan birisi kendisini fiziksel olarak daha üstün olan kişilere karşı koruyabilmektedir.
    • WingTsun yapısından dolayı rakibin gücünü rakibe karşı çevirmektedir.
  • WingTsun hareketleri dokunma duyusu ile ortaya çıkmakta, böylece hem çok daha hızlı olunmakta hem de göz aldatmacalarına karşı bağışıklık kazanılmış olmaktadır.
    • WingTsun ile az ve etkili hareket edilmektedir. Gerçek bir savunma durumunda sonuca kısa yollardan ulaşmak daha sağlıklı olmaktadır.
  • WingTsun sistemi hiçbir şekilde kısıtlanılmamış ve sınırlandırılmamıştır. Gerçek kendini savunma sanatı bir ölüm ve kalım anında işe yarıyabilendir.
    • Tüm bu özelliklerWingTsun’u gelmiş geçmiş en hızlı ve etkili dövüş sanatı sistemi yapmaktadır.
  • WingTsun’un konsantrasyon eğitimi, nefes ve meditasyon egzersizleri, fitness, kondisyon ve sağlık gibi daha pek çok artıları bulunmaktadır.

Gözle hareket edilen çoğu stilde rakipten bir miktar uzakta durmak gibi bir taktik uygulanmaktadır. Bunun en başlıca sebebi görerek algılanan bir harekete karşı en doğru hareketin bulunup uygulanabilmesi için düşünme ve karar verme sürecinde kaybedilen zamandır. Rakip saldırısıyla etkili mesafeye girdiğinde onu karşı yapılacak olan harekete karar verilmiş ve uygulamaya konulmuş olmaktadır, yine de göz yanılmış ve yanlış hareket uygulanıyor olabilmektedir.

Gerçek ve tehlikeli bir savunma durumunda vuruşlar yada hareketler saniyenin ondalık kesirlerinde gerçekleşmektedir. Görerek algılanan bir saldırıya karşı uygulanacak savunmaya karar vermek için önce göz görmekte ve bu algı sinirler üzerinden beyne iletilmekte, beyin bunun tehlikeli olduğuna karar vermek için zaman harcadıktan sonra ne yapılması gerektiğine karar vermek için yine zaman harcamakta daha sonra bu karar gerekli organa (örneğin kola yada bacağa) iletilirken yine sinirler üzerinde zaman harcanmakta, nihayet gerekli organ gerekli hareketi gerçekleştirmek için yine zamana ihtiyaç duymaktadır. Bu da neden bazı stillerde rakiplerin birbirlerinden metrelerce uzakta durduklarını açıklamaktadır. Yakın mesefade durulduğunda ise rakip çoktan vurmuş olmaktadır.

Gerçek bir savunma durumunda bir yere kadar gözle de hareket etmek gerekebilir ancak iyisimi bir an önce rakiple temas kurulmalı ve tehlike hızla ortadan kaldırılmaya çalışılmalıdır. Ancak bunun için de doğru yaklaşıma ve dokunma duyusuyla ortaya çıkan doğru dövüş reflekslerine ihtiyaç duyulmaktadır. Vücudun tamamına kazandırılmış olan dokunma duyusuna dayalı reflekslerin ortaya çıkması için beyin devreye girmemekte ancak tıpkı öğrenilmiş yada doğal tüm reflekslerde olduğu gibi bu refleksler ve neden oldukları hareketler ansızın ve şaşırtıcı bir hızda ortaya çıkmakta, kendini savunmakta olan Wing Tsun pratisyeni bile kendini nasıl savunduğunu bilmekle bilmemek arasında kalmaktadır.

Yakın mesafeyi tercih eden diğer yaklaşımlarda ise rakip bir şekilde tutularak hareket yeteneği kısıtlanmaya çalışılmakta, bu şekilde beyin devreye sokularak refleksten çok güç ve çevikliğe dayanılmaktadır.

WingTsun gerçek dövüşün 6 aşamasını kapsamaktadır

1. Aşama -tekme mesafesinde dövüş

2. Aşama -yumruk mesafesinde dövüş

3. Aşama -dirsek mesafesinde dövüş

4. Aşama -sarılma, boğma vs.

5. Aşama -yere düşen rakibin kontrolü

6. Aşama -rakib ile birlikte yerde, yer dövüşü

 

Sistemin hiyerarşisinin en tepesinde dört WT ilkesi bulunmaktadır:

BİRİNCİSİ: EĞER YOL AÇIKSA İLERLE!
Tehlike hissedildiğinde olası rakibe karşı agresif atakta bulunulur. Böylece aradaki mesafe kapatılır ve rakip şaşırtılır. Saldırıya hazırlanan rakip savunmaya zorlanır.

İKİNCİSİ: EĞER TEMAS VARSA ONA YAPIŞIK KAL!
Rakip ile temas sağlanıldığında eğer henüz rakibe kesin üstünlük sağlanılamamış ve rakip kendini savunabilmeyi başarmışsa rakip ile vücud teması korunur.

ÜÇÜNCÜSÜ: YOL VER!
Temas halindeyken rakip bizi gücü ile zorladığında güce güç ile karşı koymak yerine otomatik WingTsun refleksleri ile rakip boşluğa çıkarılır ve avantajlı pozisyondan eşzamanlı karşı saldırıda bulunulur.

DÖRDÜNCÜSÜ: EĞER RAKİP GERİ ÇEKİLİRSE TAKİP ET!
Etkili saldırı sonucunda rakip toparlanmak için geri doğru çekilirse buna fırsat vermemek ve olayı sona erdirmek için oluşan boşluk derhal dordurulur ve mesafe hızlı saldırılar ile kapatılır. İkinci ve üçüncü ilkeyi kavrama yeteneği Chi-Sao yoluyla kazanılır. Tüm dört ilkenin bir araya getirilebilmesi de Lat-Sao yaparak kazanılır. Hareket repertuarı WT “Formları” ile kazanılır.