ATLETİZM

Fiziksel güç, dayanıklılık, çeviklik, hız . nitelikler gerektiren, koşu, atlama ve atma gibi dallarda yapılan çalışmalar, oyunlar ve yarışmalar bütünü. Atletizmde sonuçlar zaman, yükseklik ve uzaklığa göre sınıflandırılır. Bu dalıyla ilgili ilk tarihsel belgeler Birinci Mısır Krallığı’na (İ.Ö. 1500) aittir. Atletizm sözcüğü, da yarışma, mücadele anlamındaki “athlos”tan gelir. Atletizm, oyunlarının da temelini oluşturur. Modern blir spor dalı olarak atletizm, ilk kez İngilizler tarafından 19. yüzyıl başlarında uygulandı. Modern oyunlarının kurucusu olan Pierre de Coubertin, var olan kuralları sistemleştirdi. İlk modern olan 1896 Oyunları’nda atletizmin on iki dalında yarışmalar yapıldı. Bu dallar, 100 m., 400 m., 800 m., 1.500 m., maraton, 110 m. engelli koşuları, , üç adım atlama, yüksek atlama, sırıkla atlama, gülle atma ve disk atmaydı. Günümüzde atletizmin kapsadığı dallar şunlardır: Erkekler: 100 m., 200 m., 400 m., 800 m., 1.500 m., 3.000 m., 5.000 m., 10.000 m., 3.000 m. , 110 m. engelli, 4×100 m. , 4×400 m. , 20 km. yürüyüş, 50 km. yürüyüş, maraton, yüksek atlama, sırıkla atlama, uzun atlama, üç adım atlama, gülle atma, disk atma, çekiç atma, cirit atma, . Kadınlar: 100 m., 200 m., 400 m., 800 m., 1.500 m., 3.000 m., 100 m. engelli, 4×100 m. , 4×400 m. , yüksek atlama, uzun atlama, gülle atma, disk atma, cirit atma, pentatlon. Tüm dünyada, özellikle okullarda atletizme çok önem verilmektedir.

 

Yüksek Atlama

Yüksek Atlama; atletizmde, koşarak hız kazandıktan sonra sıçrayarak yüksekteki bir çıtayı aşma sporu.

Yüksek atlamada en az 15 metrelik, koşuya elverişli ve yarım daire biçiminde bir kullanılır. Sıçramadan önceki koşu bu yarım dairenin her bir yerinden başlatılabilir. Çıta, dikey ve sabit iki direk arasında yarışmacının hafif değme darbesine karşılık düşebilecek bir biçimde ve yatay olarak yerleştirilir. Yüksek atlamacının atlayışından sonra düşeceği minder en az 5 x 4 metre boyutlarında olmalıdır, ayrıca yeterince kalınlıkta yumuşak malzeme ile doldurulmalıdır.

Yarışmacıların sıçramadan önce koşmadıkları “durarak yüksek atlama en son 1912′ de Stockholm de yapılan olimpiyat oyunlarında yer almıştır. Yüksek atlamada yarışmacıların uyması gereken tek resmi kural sıçrarken tek ayağını kullanmalarıdır.

Yüksek atlamada pek çok teknik geliştirilmiştir. Günümüzde hiç kullanılmayan DOĞU (makas) tekniğinde atlayıcı çıtayı neredeyse dik durumda geçer. Batı atlama tekniğinde atlayıcının vücudu çıtaya koşut ve yatay, yüzü de yere dönüktür. İlk önemli uygulayıcısı 1968 México Olimpiyat Oyunları şampiyonu Amerika Birleşik Devleti’ uyruklu Richard Fosbury olan flop atlama tekniğinde, atlayıcı sıçrarken vücudunu ekseni çevresinde döndürür ve sırtı yere bakacak biçimde çıtayı aşar.

Yüksek atlamada yarışmacılar çıtayı aştıkça yükseklik arttırılır. Yarışmacı isterse gerekli yükseklik alt sınırından yukarıdaki her hangi bir yükseklikten başlayabilir. Art arda yaptığı üç sıçrama denemesinde de çıtayı düşüren yarışmacı yarış dışı kalır. Her yüksek atlayıcının yaptığı en iyi dereceli atlayış göz önüne alınır. Beraberlik durumunda bu yüksekliği üç deneme hakkından en azını kullanarak geçen kazanır; gene beraberlik söz konusu ise bütün atlayışlar içinde en az deneme yapmış olan (ya da toplam atlayış sayısı en az olan) kazanır.

Erkekler yüksek atlamada dünya rekoru 2mt 45cm ile Kübalı atlet Javier Sotomayor ait

Erkeklerde Rekorlar:

Dünya rekoru: Javier Sotomayor (Küba), 1993, 2mt 45cm

Olimpiyat rekoru: Charles Austin (ABD), 1996, 2mt 39cm.

1996’da altın madalya kazanan: Charles Austin (ABD), 1996, 2mt 39cm.

Bayanlarda Rekorlar:

Dünya rekoru: Stefka Kostadivona

(Bulgaristan), 1997, 2mt 09cm

Olimpiyat rekoru: Stefka Kostadivona

(Bulgaristan), 1996, 2mt 05cm

1996’da altın madalya kazanan: Stefka Kostadivona (Bulgaristan), 1996, 2mt 05cm